Sarko’dan “sol muhalefet nasıl etkisiz hale getirilir” dersi

| 10 Temmuz 2009 | Pinar Ersoy | 1 yorum

Son günlerde sahnede bambaşka bir Nicolas Sarkozy var. Geçen yıllarda zengin arkadaşlarının hesabından tatile çıktığı ve eknomiye aşırı liberal yaklaştığı için eleştirilen Sarkozy şimdi solcu liderlere kucak açıyor, sol eğilimli Nouvel Observateur dergisine röportaj veriyor, solun başarılarını tanıdığını söylüyor.

Kamuoyunun hatrı sayılır bir bölümü bunun kökten bir değişim olmadığını, sağcı cumhurbaşkanının politik bir manevra yaptığını söylüyor. Onların bu manevrayı nasıl değerlendirdiği 2012 seçimlerinde net olarak ortaya çıkacak. Şimdilik asıl ilginç olan bu yeni iletişim politikasının detayları…

Zira Rue89 sitesinin kurucularından deneyimli gazeteci Pascal Riché’ye göre Sarkozy’nin bu değişiminin ardında Sosyalist Parti‘ye karşı dört aşamalı bir yıpratma politikası var. Riché’nin altını çizdiği noktaları detaylandıralım:

1. Sol liderleri cezbetti: Sarkozy daha göreve geldiği yıl Jack Lang, Bernard Kouchner gibi solun önemli isimlerini hükümete girmeye ya da yeni projelere katkıda bulunmaya ikna etmişti. Geçtiğimiz günlerde de François Mitterand‘ın yeğeni Frédéric Mitterand‘ı Kültür Bakanlığı’na getirdi.

Ama Sarkozy’nin bu konudaki en büyük başarısı Sosyalist Parti’nin sembol ismi, eski başbakan Michel Rocard‘ı borçlanma ile ilgili bir komisyonun başkanlığını Alain Jupé ile paylaşmaya ikna etmesi oldu. Böylece Sosyalist Parti’nin en önemli kozlarından birini elinden aldı. Rocard ise görevi aldıktan hemen sonra “Sosyalist Parti kış uykusunda” diyerek Sarkozy’nin ekmeğine yağ sürdü.

2. Aşırı solu güçlendirdi : Sarkozy’nin 2008 yılında dönemin sosyalist Parti Genel Başkanı François Hollande‘a “Bizim aşırı sağı dindirmemiz 20 yıl sürdü, şimdi siz uğraşın. Sizin bize Le Pen’le yaptığınızı biz size [Yeni Antikapitalist Parti (LCR) lideri Olivier] Besancenot ile yapacağız” dediği basına sızmıştı.

Sarkozy o zamandan beri kurmaylarına “Besancenot’yu değerli göstererek soldaki ateşi körüklemek lazım. Böylece Sosyalist Parti onlardan yana açıklama yapacak ve eski gözükecek” telkininde bulundu. Gerçekten de Yeni Antikapitalist Parti şubat ayında kurulduğu günden beri gündemde kendine hatrı sayılır bir yer edindi ve solu daha da böldü.

3. Sola yakın söylemler: Sarkozy her şeyiyle sağda bir lider olmasına rağmen “Kapitalizme fazla pay verdik” ya da “Hapishanelerimiz utanç kaynağı” gibi açıklamalarla soldaki seçmenin ağzına bal çaldı ve çalmaya devam ediyor. Orta önemdeki konularda sola hak vererek partizan davrandığı yönündeki eleştirileri çürütmüş oluyor, solun kendisine karşı geliştireceği argumanları da kısıtlıyor.

4. Tartışma simülasyonları: Sarkozy yeni yasalarla ilgili tartışmanın önce hükümet içinde ve olabildiğince medyatize edilerek yapılmasını sağlıyor. Mesela Çevre Bakanı’nın bir önerisine, ekonomi bakanı masrafı fazla olduğu için itiraz ediyor. Ya da İçişleri Bakanlığı’nın DNA yasa tasarısına insan hakları müsteşarı şiddetle karşı çıkıyor. Böylece solun hükümete karşı yaptığı itirazlara “Bunu biz de tartışıyoruz, herkes yerine düşünüyoruz” deme fırsatı çıkıyor.

Sarkozy yeni stratejisi ile kuşkusuz 2012 seçimlerini hedef alıyor. Aslında kendisi ikinci dönem cumhurbaşkanlığını kazanacağından çoktan emin. Zaten Fransız solu da kendisine fazla sorun çıkarmıyor.

Yorumlar